Geneza

W naszym społeczeństwie coraz częściej dochodzi do sytuacji, w których kobiety nie są w stanie w pełni sprawować funkcji opiekuńczo-wychowawczych wobec swoich dzieci. Zjawisko to spowodowane jest w dużej mierze brakiem kompleksowego systemu wsparcia kobiet znajdujących się w ciężkim położeniu oraz trudnościami psychologicznymi, jakie stają się ich udziałem w sytuacjach kryzysowych. Konsekwencje takiego stanu rzeczy nierzadko są tragiczne. Porzucanie dzieci, zaniedbywanie ich, stosowanie wobec nich przemocy, to tylko niektóre skutki braku właściwej i profesjonalnej pomocy matkom zmagającym się z decyzją co do urodzenia bądź wychowania dziecka. Z danych publikowanych w dzienniku lokalnym – Nowa Trybuna Opolska, wynika, że porzucenie dziecka ze skutkiem śmiertelnym zdarza się tylko w Opolu klika razy w ciągu roku. Nikt też nie wie jaka jest faktyczna skala tego procederu.

Problem porzucania dzieci jest zawsze zjawiskiem przemocy, za jej przesłankami często stają dramaty, których kobieta pozbawiona wsparcia (a często szantażowana) nie jest w stanie samodzielnie rozwiązać w inny sposób jak tylko tragicznie. Ze zjawiskiem „niechcianych dzieci” związany jest również problem aborcji. Wydaje się, że epatowanie agresywną kampanią „antyaborcyjną” na ulicach miast nie jest dobrym rozwiązaniem dla uniknięcia wspomnianych dramatów. Stąd też Diecezjalna Fundacja Obrony Życia, realizując projekt „Nie ma sytuacji na ziemi bez wyjścia”, podjęła się działań na rzecz pozytywnego wsparcia i informowania społeczeństwa o możliwościach rozwiązań, które nie stanowią zagrożenia zdrowotnego ani dla dziecka, ani matki; rozwiązań budowanych na życzliwym zrozumieniu i serdecznej pomocy. Ze względu na to, iż większość takich kobiet to osoby młode, nierzadko samotne, oraz że najważniejszą częścią pomocy jest profilaktyka, postanowiono włączyć w działania projektu zajęcia profilaktyczne dla młodzieży szkół gimnazjalnych oraz ponadgimnazjalnych.